Sarkozy zei dat natuurlijk (want zo is het ook in het zicht van politieke campagnes) om te verwoorden hoe veel Fransen buiten de steden dachten over de relschoppers in de buitenwijken. Vele Fransen op het platteland begrijpen helemaal niets van het waarom van de rellen en hebben dus het liefst dat het leger eropaf gestuurd wordt, Sarajevo-style.

In de steden zelf kijken veel inwoners toch anders tegen de zaak aan; er is meer begrip voor de achterliggende redenen voor de rellen, en die zijn van een sociaal-maatschappelijke orde.

En dat Sarkozy’s botte uitspraak vooral voor de buhne blijkt te zijn geweest blijkt wel nu hij opeens veel milder is over dat onderwerp.

Andersom geldt dat dus ook; mensen die op Sarkozy stemden vanwege zijn standpunten mbt immigratie en integratie, waren het wellicht niet eens met zijn economische hervormingen.

De grootvader van mijn Franse vriendin is een ware ijzervreter. Zat in het leger in Algerije en Tunesië in de jaren ’60 en met volle trots, dus dan weet je het wel – De Gaulle, D’Estaing, Chirac voor en na, maar zelfs hij ging in de tweede ronde niet stemmen. “Votera pour un Socialiste – jamais!”, brieste hij. Maar Sarkozy, nee – dat was een brug te ver.
(Hij stemde in de 1e ronde op Bayrou en dat had hij nooit van zichzelf gedacht.)

Maar inderdaad, dat zoveel Nederlandse journalisten bijna unaniem pro-Royal waren – dat snapte ik ook niet. Een béétje economische hervormingen in dat compleet vermolmde land (dat sociaal-economisch gezien lijkt op de hier volledig vastgelopen huizenmarkt) zou geen kwaad kunnen.

Mounir heeft gelijk gekregen, natuurlijk!
De Fransen kozen voor diegene die het meest geloofwaardig zijn eigen verhaal naar voren bracht en er zich het minst makkelijk vanaf bracht; De media verloor het uiteindelijk toch van de straat en dat dat in deze tijden nog mogelijk is is voor een democraat een hele geruststelling.

In schreef Sylvain Ephimenco een aardig stukje over de gang van zaken. De blinde voorkeur van de Nederlandse journalisten voor de socialistische kandidaat vind ik bizar.