Waarom Mark Rutte de Diederik Samsom van 2017 is

Mark Rutte

Een ijzeren wet is dat kiezers op links en rechts als inwoners van twee stadjes hun eigen drakendoder willen die de grote draak van de andere stad doodt. Een tweestrijd tussen links en rechts, dus. Om die reden doen linkse en rechtse partijen er in de aanloop naar de verkiezingen alles aan om hun lijsttrekker tot de kandidaat van ‘hun’ zijde (links of rechts) te maken. Het is een soort officieuze voorverkiezing die gaat over de aanstelling van de drakendoder.

“Waarom Mark Rutte de Diederik Samsom van 2017 is” verder lezen

Nederlandse premiers en ‘the vision thing’

Kwisje. Wat hebben Ruud Lubbers, Wim Kok, Jan Peter Balkenende en Mark Rutte gemeen? Antwoord: alle vier kregen ze op enig moment het verwijt dat ze visieloos waren. Van hen werd verwacht een toespraak van Obama-achtige proporties te houden zónder politiek-inhoudelijk iets gevaarlijks te zeggen. Als Mark Rutte één ding bewees met zijn H.J.Schoo-lezing, dan was het de onmogelijkheid van die opdracht, die ook in zijn geval bij voorbaat gedoemd was te mislukken.

“Nederlandse premiers en ‘the vision thing’” verder lezen

Rutte en het Beest

Mark Rutte zit tussen wal en schip. Aan de ene kant wil hij voor 12 september uitstralen dat hij een boven de partijen uit stijgende premier is. Aan de andere kant moet hij als lijsttrekker van de VVD fors polariseren om rechtse kiezers van het CDA en de PVV aan zich te binden. Het probleem: het één sluit het ander uit. Want hoe kan Rutte na 12 september een regering smeden als het Beest van de Polarisatie zich niet meer terug in zijn kooi laat stoppen?

“Rutte en het Beest” verder lezen

Rehn zet Pechtold, Sap en Rutte voor lul

Ollie Rehn is namens de Europese Commissie de ‘Supercommissaris’ die landen bij de les van het Europese Stabiliteitspact moet houden, conform de wens van Mark Rutte. Voor de partijen van de zogenaamde ‘Kunduzcoalitie’ is de heilige 3% maximaal begrotingstekort een harde eis. Welnu, verrassing: in een belangrijke speech slaat Rutte’s Beul de basis weg onder de alarmistische prietpraat van Rutte, Sap en Pechtold. Strakke regels, strenge verordeningen? Welnee. Dat zijn referentiewaarden, zegt Rehn. En moet het begrotingstekort in 2013 al 3% of minder zijn? Welnee, dat hoeft niet meteen. “Rehn zet Pechtold, Sap en Rutte voor lul” verder lezen

Hoe Wilders zijn eigen ondergang gedoogt

Op rechts profiteert alleen nog de VVD van de tanende kiezersgunst die eerst het CDA, en nu ook de PVV hard raken. Dat is niet zo gek: het CDA ontbeert een leider, is onzichtbaar in de coalitie en steekt daardoor flets af bij de energieke VVD van de jeune premier. Wilders krijgt nu echt last van het feit dat het door hem gesteunde kabinetsbeleid ervoor zorgt dat sociaal-economische zorgen belangrijker zijn geworden in de hoofden van mensen dan sociaal-culturele. “Hoe Wilders zijn eigen ondergang gedoogt” verder lezen

O jee: de SGP doet mee

Dus de poldertaliban van de SGP zit aan bij overleggen van de VVD, het CDA en de PVV. Toch wordt daar door de hoofdrolspelers heel omzichtig over gedaan. Met lange tanden geeft Verhagen na herhaald vragen van de pers toe dat, ja, inderdaad, Kees van der Staaij aanzit. Zoniet Mark Rutte. Die blijft glashard ontkennen. Waarom maakt Rutte zich zo belachelijk? Waarom al dat toneelspel, als zou de SGP niet mee-onderhandelen maar alleen ‘op gesprek’ komen? Waarom doet de SGP niet / wel / niet / wel mee? “O jee: de SGP doet mee” verder lezen

Drie weken in maart

Rutte, Wilders en Verhagen stappen drie weken lang een wasmachine in die op vol centrifugeren gaat. Zo zal het ongeveer aanvoelen voor hen en voor het land. De nieuwe formatieonderhandelingen – want dat zijn het – zullen de volgende verkiezingen bepalen, en ze weten het. “Drie weken in maart” verder lezen

Gedoe om PVV-site was Haags spel

In een verder prima stuk in de Volkskrant veegt Andor Admiraal, voormalige stafmedewerker van de D66-fractie in de Tweede Kamer, de vloer aan met de linkse oppositie, die in zijn optiek fungeert als een echokamer voor Geert Wilders. Tot zover heeft Admiraal groot gelijk. Maar Admiraal gebruikt in zijn artikel het tumult rond Wilders’ Polen-website als kapstok en dat is jammer. Want juist toen was het doel van de oppositie niet Wilders, maar Rutte.

“Gedoe om PVV-site was Haags spel” verder lezen

Angst domineert het discours

In heel Nederland kwamen enkele tienduizenden mensen bijeen om te schreeuwen tegen de bezuinigingen op cultuur (in feite: de uitgaven op die van 2010 zetten voor de komende jaren) en de verhoging van de BTW op kaartjes voor de podiumkunsten. Linkse partijen zijn content: ze denken een belangrijk onderwerp te pakken te hebben, een stok waar ze Rutte’s kabinet mee kunnen slaan. Dat zou nog wel eens tegen kunnen vallen. Kan de linkse oppositie niet iets beters verzinnen, iets dat dichter bij de mensen staat?

“Angst domineert het discours” verder lezen

Hoe frame je Rutte-1?

Het is armoe troef bij de oppositie sinds de bekendmaking van de regeer- en gedoogakkoorden die het kabinet van premier Mark Rutte schragen. De oppositiepartijen buitelen over elkaar heen in nietszeggendheid. Tot nu toe zijn alleen de SP en – min of meer – D66 in staat geweest de akkoorden inhoudelijk neer te sabelen middels leuke vondsten of keiharde sneren, oftewel ‘frames’.

“Hoe frame je Rutte-1?” verder lezen